Święta Jadwiga Królowa (1374 - 1399)

Jadwiga była królem Polski. Jako monarcha sprawowała władzę nad innymi, ale także miała prawo stanowić o sobie. Jej krótki biogram, zamykający się w latach 1374-1399, ukazuje nam ją nie tylko jako władcę, ale jako poddaną, świadomie zależną od Boga, który jest Panem wszystkich. Jadwiga - osoba tak bardzo obdarowana różnorodnymi talentami i możliwościami, że aż można by powiedzieć samowystarczalna - poddała to wielkie bogactwo Chrystusowi. W czasach, w których tak wysoko stawia się ludzkie osiągnięcia, Jadwiga pokazuje, że na pierwszym miejscu trzeba stawiać Boga. W całym jej życiu wyraźnie widać Jego obecność. Liczyła się z Nim nade wszystko. Zmarła 17 lipca 1399 r. w Krakowie, w wieku 25 lat, cztery dni po porodzie córeczki, Elżbiety Bonifacji, która żyła jedynie trzy tygodnie. Zostały pochowane razem w Katedrze na Wawelu. W testamencie zapisała swój majątek Akademii Krakowskiej. Już za życia otaczano ją czcią jako świętą.

Tekst z Liturgii Godzin