Dziś obchodzimy wspomnienie św. Jana z Kęt. Urodził się 24 czerwca 1390 roku w mieście Kęty (80 km od Krakowa). Pochodził z bogatej mieszczańskiej rodziny. Świadczy o tym fakt, że, gdy w wieku 23 lat został przyjęty na studia na Akademię Krakowską na Wydział Sztuk Wyzwolonych. Jako jeden z nielicznych studentów uzyskał tytuł magistra. Przyjął również święcenia kapłańskie, a następnie przez parę lat posługiwał jako rektor, wykładowca i wychowawca w szkole klasztornej Bożogrobców. Po uzyskaniu tytułu bakałarza teologii Jan Kanty został kanonikiem kapituły przy kolegiacie św. Floriana w Krakowie. W tym samym czasie otrzymał również posadę proboszcza parafii w Olkuszu. Z probostwa jednak zrezygnował. Święty profesor przez całe życie zajmował się przepisywaniem ksiąg, wielkich dzieł między innymi św. Augustyna. Jako teolog, był również bardzo szanowany za wszelkie rady dotyczące udzielania pokuty grzesznikom. Rozstrzygał problemy, które związane były z etyką małżeńską, nałogami, czy relacjami międzyludzkimi. Jan Kanty żył skromnie w małej celi w Collegium Maius. Prowadził życie ascety, był apostołem trzeźwości. Był to człowiek bardzo pokorny – każdą pracę, każdy rękopis kończył podziękowaniem do Boga w Trójcy Jedynego, do Matki Najświętszej i wszystkich Świętych. Ponadto wszystkie swoje rękopisy podpisywał „przez niejakiego Jana”.

Zmarł w opinii świętości 24 XII 1473 roku w Krakowie. Do końca swojego życia pracował naukowo na Uniwersytecie Krakowskim. Został pochowany w kościele św. Anny obok ambony, z której za życia wygłaszał kazania. Jan Kanty został kanonizowany 16 lipca 1767 roku przez papieża Klemensa XIII.

Tekst z Liturgii Godzin 

Obraz w grafice autorstwa Innocentego Monti