Dziś wspominamy błogosławionego księdza Jerzego Popiełuszkę. Jerzy Popiełuszko przyszedł na świat 14 września 1947 r. we wsi Okopy koło Suchowoli na Podlasiu. Po maturze w 1965 r. wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Warszawie. W trakcie II roku studiów został wcielony do wojska, gdzie w latach 1966-68 odbył zasadniczą służbę wojskową w specjalnej jednostce wojskowej dla kleryków w Bartoszycach. Jego powrót z wojska wiąże się z ciężką chorobą. Ks. Jerzy Popiełuszko przez całe życie był chorowity i leczył się na wiele chorób. 28 maja 1972 r. otrzymał święcenia kapłańskie z rąk kardynała Stefana Wyszyńskiego, a 4 czerwca 1972 r. odprawił swoją prymicyjną Mszę Świętą w kościele w Parszowicach. Pracował kolejno w parafiach: w Ząbkach (1972 – 1975), Aninie (1975 – 1978), Warszawie (1978-1980 w Kościele Dzieciątka Jezus i św. Anny), a następnie (od 1980) w pw. św. Stanisława Kostki. W 1978 r. został mianowany duszpasterzem średniego personelu medycznego. W październiku 1981 r. został mianowany diecezjalnym duszpasterzem służby zdrowia i kapelanem Domu Zasłużonego Pracownika Służby Zdrowia przy ul. Elekcyjnej 37. Od lata 1980 r. związany z Solidarnością. W sierpniu 1980 r. do prymasa Wyszyńskiego przybyła delegacja hutników prosząca o przybycie księdza do huty. KS. Jerzy swoją postawą zaskarbił sobie przyjaźń hutników. W każdą niedzielę o 10:00 odprawiał dla nich Mszę św., a także cyklicznie się z nimi spotykał. Od 28 lutego 1982 r. celebruje Msze św. za Ojczyznę i wygłasza kazania patriotyczno-religijne. We wrześniu 1983 r. zorganizował pielgrzymkę ludzi pracy na Jasną Górę odprawiając 30 września Mszę Św. na Wałach. Idea ks. Popiełuszki przerodziła się później w coroczną ogólnopolską Pielgrzymkę Ludzi Pracy na Jasną Górę w trzecią niedzielę września. Od 1982 r. Służba Bezpieczeństwa rozpoczęła akcję rozpracowywania ks. Popiełuszki pod kryptonimem „Popiel”. Był rozpracowywany także przez duchownych. Od 1984 r. władza PRL wzmogła ataki na ks. Popiełuszkę. Od stycznia do czerwca 1984 r. był przesłuchiwany 13 razy. W tym czasie także ks. Popiełuszko otrzymywał wiele anonimów z pogróżkami. 13 października SB przygotowało pierwszy zamach na ks. rzucając w szybę jadącego samochodu kamieniem. Drugi zaplanowano na 19 października. Gdy ks. Jerzy wracał z Bydgoszczy na drodze do Torunia, niedaleko miejscowości Górsk, samochód ks Popiełuszki, prowadzony przez kierowcę Waldemara Chrostowskiego, został zatrzymany przez umundurowanych patrol ruchu drogowego (w rzeczywistości byli to funkcjonariusze Samodzielnej Grupy „D” Departamentu IV MSW). Chrostowskiemu kazano oddać kluczy i przejść do milicyjnego samochodu, gdzie został skuty. Ks. Popiełuszce kazano wysiąść z samochodu po czym mocnym uderzeniem został ogłuszony i zakneblowanego ks. umieszczono w bagażniku. Chrostowskiemu udało się uciec z jadącego samochodu. 30 października z zalewu na Wiśle koło Włocławka wyłowiono jego zwłoki. Sekcja zwłok wykazała ślady torturowania. Pogrzeb odbył się 3 listopada 1984 r. i zgromadził olbrzymie tłumy wierny, przekształcił się w wielką patriotyczną manifestację. Został pochowany na terenie kościoła parafialnego św. Stanisława Kostki w Warszawie. W tzw. procesie toruńskim z 1985 r. skazano wyłącznie bezpośrednich sprawców zbrodni i ich bezpośredniego przełożonego Adama Pietruszkę.
Proces beatyfikacyjny ks. Popiełuszki otwarto 8 lutego 1997 r. 19 grudnia 2009 Benedykt XVI podpisał dekret o męczeństwie ks. Jerzego Popiełuszki. 6 czerwca 2010 r. w Warszawie odbyła się msza beatyfikacyjna ks. Jerzego Popiełuszki.
